kazachstan

Na onze 24 uur shoppingfrenzy verlaten we Bangkok op weg naar Novosiberisk (ofwel nieuw siberie?). Als we uit het vliegtuig stappen is het in elk geval berekoud. In Novosiberisk hebben we een transfer naar ons vliegtuig naar Kazachstan, maar aangezien we geen visum voor Rusland hebben mogen we via wat gangen direct naar de vertrekhal waar we bibberend van de kou nog een oogje dicht doen voordat we in het vliegtuig stappen naar Almaty. De tweede grote stad van Kazachstan. Kazachstan ligt eigenlijk op de grens van Europa en Azie, maar onze eerste indrukken van Kazachstan zijn zeer positief. Alles ziet er verzorgd uit en er hangen zelfs bloempotten in de lantaarnpalen. De volgende dag gaan we te voet de stad verkennen. Het is prachtig weer en met een graad of 14 is de schok voor ons nog niet zo heel groot. We willen 3 musea (be)zoeken het blijft echter bij zoeken want de toeristische kaart die we gekregen hadden klopt van geen kanten. Ook blijkt de gevonden kabelbaan naar een heuvel met uitzicht gesloten te zijn vanwege onderhoud. Kortom, het zit niet mee! Gelukkig kun je hier geweldig lekker eten in gezellige restaurants die tot in de puntjes verzorgd zijn. De volgende dag gaan we naar de autovrije winkelstraat van Almaty waar we voornamelijk schuilen voor de regen en wat kleding kopen. De mensen in Kazachstan zijn tot in de puntjes verzorgd en de kleding is modern en betaalbaar. Op internet hebben we het exacte adres van 1 museum gevonden nu kan het toch niet missen?
Ok, het museum hebben we gevonden maar dat bleek niet meer te zijn dan 1 kamertje met een paar oude telefoons en wat oude kleding, wat een misser....om wat dichter in de huid van Kazachstan te kruipen hebben we via couchsurfing contact gemaakt met Sergey en Stas, een homostel uit Almaty. Na een uurtje in de bus en wat zoeken in een woonwijk zitten we aan tafel waar we meteen een bord eten voorgeschoteld krijgen. De rijst met groenten wordt weggespoeld met de nodige hoeveelheid zelfgestookte alcohol, een lekkere cognac en een bessendrankje. We hebben weer onze eigen kamer en nadat Maarten eerst een spin heeft vermoord kunnen we met een gerust hart gaan slapen.
De volgende dag bezoeken we de hoogste ijsbaan in de wereld. Menig record is hier gereden maar niet nu want het regent en de schaatsbaan is helaas tot teleurstelling van Barbara gesloten. Ook de kabelbaan verder naar boven naar de sneeuw is dicht dus we zijn weer snel terug bij af. Na een uitgebreide lunch in een amerikaanse diner maken we ons klaar voor de treinreis naar de derde grote plaats van Kazachstan, Shymkent.